Αχ! Μύκονος
Αφιερωμένο στους νυν και στους μέλλοντες άρχοντες του νησιού μας!!
- Γιατί κοιτάς τους γύρω σου
με μάτια δακρυσμένα;

- Γιατί σκυφτά μονολογείς
και δεν κοιτάς κανέναν;

- Γιατί σου πίνουνε το αίμα της ψυχής σου;
Γιατί μονάχη κρυφοκλαίς
και τρέμει το κορμί σου;

- Θυμάσαι τους παππούδες μας
που πόναγαν για σένα;
και σ’ είχανε βασίλισσα;
στο θρόνο σε κρατούσαν;
κι από τα πέρατα της γης
μόνο για Σε μιλούσαν;

- Γιατί βαδίζεις μοναχιά;
γιατί πονάς και κλαις;
Γιατί είσαι ρακένδυτη
Γιατί λαγοκοιμάσαι;
Μακάρι να μπορούσα εγώ
να σε παρηγορώ
Μακάρι να μπορούσα εγώ
να τους εκδικηθώ!!

- Μύκονό μου όσο θ΄ αναπνέω
κι όσο ζω θα σ’ αγαπώ!!
Στο χώμα σου το άγιο
που έχω την τύχη να πατώ
σ’ ορκίζομαι θ’ αγωνιστώ,
ακόμα κι αν πεθάνω
με την ψυχή μου θα πετώ
στα βράχια σου απάνω!!
και θ’ αντικρύσω από ψηλά
αυτούς που πίκραναν
κι αυτούς που πρόδωσαν την άδολη ψυχή σου!!

Μαρία Μαρκαρίνα

Μύκονος  29/3/2014
Βιογραφικό



Από μικρό παιδί έζησα και μεγάλωσα με τον καθηγητή Βασίλειο Μάρκαρη, που ήταν ξεχωριστή προσωπικότητα. Σπούδασε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Ήταν σπουδαίος παιδαγωγός Φιλολογίας, Παιδαγωγικής, Φιλοσοφίας και Θεολογίας!!
Του προσφέρθηκε έδρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών να διδάξει και αρνήθηκε, γιατί αυτός σαν και μένα, ζούσε και ανέπνεε για την Μύκονο.
Άνοιξε μαζί με τον κ. Μάνεση, συγγραφέα, το πρώτο Γυμνάσιο στην Μύκονο και πέρασαν τέσσερες γενιές παιδιών απ’ τα χέρια του, που έμαθαν γράμματα και που έγιναν άνθρωποι, δεν τον ξέχασαν ποτέ.
Αγαπούσε τα παιδιά και το ιερό επάγγελμά του, και έχει μείνει στην ιστορία ο τρόπος διδασκαλίας του.
100 χρόνια μπροστά, έβλεπε ο άνθρωπος!  Ήταν ο τρόπος διδαχής του.
Χτυπούσε τις πόρτες των Μυκονιατών που είχαν στην οικογένειά τους έξυπνα παιδιά και που δεν διέθεταν χρήματα και τους παρακαλούσε να τα στείλουν στο Γυμνάσιο, πληρώνοντας τα έξοδα τους από την πενιχρή σύνταξή του.
Υπήρξε σύζυγος της συγγραφέως Μέλπως Αξιώτη για λίγα χρόνια!!
Μ’ έμαθε ν’ αγαπώ, να σέβομαι τους ανθρώπους, να πιστεύω στο Θεό, και προ παντός να δίνω την ζωή και την ψυχή μου για την Μύκονο!!
Πιστεύω πως κι εγώ έβαλα ένα μικρό λιθαράκι στο χτίσιμο και την εξέλιξη του νησιού μου!!


Αργότερα δημιουργήσαμε τον 1ο Σύλλογο στο νησί. Εμείς οι τέσσερες φίλοι!!
Η αείμνηστη κι αγαπημένη μου Καλλιόπη Τριανταφύλλου, που δεν φτάνου 100 βιβλία να γράφουν για την προσφορά και την αγάπη της για την Μύκονο!!
Ο αγαπητός μου Κωνσταντίνος Γαλούνης Κουνενής, σημερινός παππάς, που θα ‘πρεπε να βρίσκεται στην Μύκονο, να ιερουργεί και να ψέλνει με την τόσο ωραία φωνή του και τις γνώσει του.
Ο Απόστολος Χαριτόπουλος, ξυλουργός το επάγγελμα, αλλά εξέχουσα προσωπικότητα.
Κι εγώ, που υπήρξα και γραμματέας του Συλλόγου, πρόκειται για τον Σύλλογο Κυριών, που αργότερα παραδώσαμε στα χέρια εξαιρετικών και αγαπημένων γυναικών της Μυκόνου.


Δημιουργήσαμε θεατρικό Σύλλογο τον «Απολλώνιο» όπου εκεί, γράφαμε μόνοι μας τα κείμενα, σκηνοθετούσαμε και παίζαμε κωμωδίες που άφησαν εποχή. Σκέτος Αριστοφάνης!!
Θυμάμαι τις .... γριές να γελάνε τόσο που φεύγανε με τα μπαστουνάκια τους... μούσκεμα στο τέλος της παράστασης.
Μας είδε ο σκηνοθέτης της Παξινού, Τριανταφυλλίδης, που έτυχε να μας δει, «εσείς παιδιά είστε γεννημένοι κωμικοί» μην πάτε ποτέ σε καμιά σχολή!!
Το 1995 άνοιξα το μαγαζί μου, με την επωνυμία «Chez Marias» όπου είχα την τύχη να έρθουν και να με επισκεφτούν πολλοί επώνυμοι και αξιόλογοι άνθρωποι από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έχω φωτογραφίες που δεν τις χρησιμοποίησα ποτέ για την προβολή μου.
Η προβολή μου είχε γίνει ήδη, γιατί έδινα αγάπη στην δουλειά μου και σε όποιον άνθρωπο με επισκεπτόταν ή αυτός ήταν σκουπιδιάρης ή ο πρόεδρος των... ΗΠΑ, του φερόμουνα και τον περιποιόμουνα με τον τρόπο της καρδιάς μου.
Δεν ζούσα για τα χρήματα, αλλά για να προσφέρω με χαρά, τραγούδι, κι «έλα μάτια μου να σε κεράσω»  και στο τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ!!
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας είχανε μεγαλοπρέπεια και η φιλοξενία ήτανε στο αίμα τους!!


Θυμάμαι την Μελίνα, μικρό κοριτσάκι εγώ, στον PARALO, με τον αείμνηστο Μίμη Ζουγανέλη, τον Κούρκουλο, τον Χατζιδάκι, την Αλέκα Κατσέλη και άλλους... τα καλοκαίρια!! Τον Καραγάτση, τον Χατζηφωτίου!! Την Ελίζαμπεθ Τέυλορ!! και άλλους που δεν έχω χώρο να τους απαριθμήσω....
Τον γιαλό γεμάτο κότερα, τις επώνυμες κυρίες με τα μεταξωτά του φορέματα και τα ακριβά τους κοσμήματα, να ανεμίζουν από το βοριαδάκι του γιαλού!!... Και το σαντούρι να παίζει στο καφενείο.
Τον Μπάμπη τον Θαλάμη, να μας περιμένει να χορέψουμε συρτάκι και τον Λευτέρη να πίνει το ουζάκι του!!.. Να τραγουδάμε και να χορεύουμε γεμάτοι ανεμελιά, γέλια και τραγούδια!!
Η Μύκονος και ο Τουρισμός της, οφείλεται πρώτα στην θεϊκή ομορφιά της αλλά και στους παππούδες μας και πατεράδες μας που με την αγάπη και την άδολη ψυχή τους, έβαλαν τις πρώτες κολώνες για το ξεκίνημα του Τουρισμού, όπου η φήμη αυτού του Ιερού νησιού, έφτασε στα πέρατα της γης!!
Αγαπημένη μου Μύκονο, εμείς που μείναμε θα προσπαθήσουμε, με τον πόνο και την αγάπη που σου έχουμε, να σε ξαναφέρουμε εκεί που ήσουνα και που θα μείνεις για πάντα!!

Μαρία Μάρκαρη